ရန္ကုန္ညီအစ္ကိုမ်ားအသင္းေတာ္
၉-၈-၂၀၀၉ ေန႕ ေဒသနာေ၀ငွခ်က္ (ဦးတင္ေမာင္ထြန္း)
နိဒါန္း။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားက က်မ္းစာကိုၾကည့္ၿပီး
ေတြ႕ရသည့္အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဆင္ျခင္၍ စနစ္လုပ္ၾကသည္။
က်မ္းစာပါသည့္အတိုင္း ပံုတူကူး၍ လုပ္ေဆာင္တတ္ၾကသည္။ သမၼာက်မ္းစာမွ
မ်က္မျမင္မ်ားအေပၚ၌ သခင္ေယရႈျပဳေသာအမႈမ်ားအတိုင္း
မ်က္ေစ့ကိုရံြ႕လူး၌ျဖစ္ေစ၊ တံေတြး ေထြး၍ျဖစ္ေစ
ျပဳၿပီးမွဆုေတာင္းေပးၾကသည္။ မေပ်ာက္ပါက ကာယကံရွင္က
မယံုၾကည္၍ဟုဆိုတတ္ၾကသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕က က်မ္းစာပါအျဖစ္အပ်က္မ်ား ကို
ၾကည့္ရႈၿပီးမွ ထိုအတိုင္းလိုက္၍ ပံုတူလုပ္ၾကၿပီး သခင္ေယရႈျပဳသကဲ့သို႕
ျဖစ္ရမည္ဟု ယံုၾကည္ၾကဖို႕မဟုတ္ပါ။ ကိုယ္ေတာ္ထားသည့္ ဂတိေတာ္ျဖစ္သည့္
ငါသည္ ကပ္ကမၻာကုန္သည္တိုင္ သင္တို႕ႏွင့္အတူ အစဥ္မျပတ္ရွိမည္ဟူေသာ
ဂတိေတာ္ကိုသာ ယံုၾကည္ၾကဖို႕ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို
မည္သို႕ယံုၾကည္သည္။ မည္မွ်ယံုၾကည္ျခင္းရွိသည္ကို
ကိုယ္ေတာ္ကသိေတာ္မူပါသည္။ ယေန႕သမၼာက်မ္းစာပါ
မ်က္မျမင္သံုးဦး၏အေၾကာင္းကို အတူတကြ ဆင္ျခင္၍ ခြန္အားယူလိုပါသည္
ၻယံုၾကည္ႏိုင္ဖို႕ရန္ ျပဳေသာ သက္ေသ။ “ဗက္ဇဲဒၿမိဳ႕သို႕
ေရာက္ေတာ္မူလွ်င္၊ လူကန္းတစ္ေယာက္ကို အထံေတာ္သို႕ ေဆာင္ခဲ့၍
ထိုသူတို႕ကို တို႕ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾက၏” (မာ ၈း၂၂)။
သမၼာက်မ္းစာေဖာ္ျပခ်က္ကို ဆင္ျခင္ပါေသာ မ်က္ေစ့မျမင္ေသာသူသည္
သူ၏ယံုၾကည္ျခင္းျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ထံလာသည္မဟုတ္။ ယံုဖို႕ရန္လည္း
ကိုယ္ေတာ္မည္သူျဖစ္သည္ကို သူမသိပါ။ ထိုမ်က္မျမင္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႕
ေရာက္လာျခင္းမွာ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေသာ အံ့ၾသဘြယ္အမႈမ်ားကို
ျမင္ေတြ႕ဘူးေသာသူမ်ားက ေခၚလာ၍ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ားက
မ်က္မျမင္သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံ ေရာက္လာလွ်င္ မ်က္ေစ့ျပန္၍ျမင္မည္ဟု ယံုၾကည္၍
ကိုယ္ေတာ္ထံေခၚလာၿပီး တို႕ေတာ္မူပါမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾကပါသည္။ ဤတြင္
မယံုၾကည္ေသးေသာသူ အက်ိဳးဖို႕ျဖစ္ရန္ ယံုၾကည္ေသာသူမ်ားျပဳႏိုင္ေသာ
မဂၤလာကိုေတြ႕ရသည္။ “ကိုယ္ေတာ္သည္ လူကန္းကို လက္ဆြဲ၍
ၿမိဳ႕ျပင္သို႕ထြက္ၿပီးမွ သူ၏မ်က္ေစ့ကို တံေတြးႏွင့္ေထြး၍ သူ႕အေပၚမွာ
လက္ေတာ္ကိုတင္လွ်က္၊ သင္သည္ တစ္စံုတစ္ခုကို ျမင္သေလာဟု” ေမးေတာ္မူ၏
(မာ၊ ၈း၂၃)။ ကိုယ္ေတာ္တတ္ႏိုင္ေၾကာင္း ယံုၾကည္ေသာသူမ်ားက
ေခၚေဆာင္လာသည့္ မ်က္မျမင္အား ကိုယ္ေတာ္က လက္ကိုဆြဲ၍ ၿမိဳ႕ျပင္သို႕
ေခၚေဆာင္သြားပါသည္။ မ်က္မျမင္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို မေတြ႕မျမင္ေသာ္လည္း
မိမိအား ပုဂၢိဳလ္ေတာ္တစ္ဦးက လက္္ဆဲြ၍ ေခၚသြားသည္ကို ခံစားပါသည္။
ၿမိဳ႕ျပင္သို႕ေရာက္ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ မ်က္မျမင္၏မ်က္ေစ့ကို
တံေတြးႏွင့္ေထြး၍ သူ႕အေပၚမွာ လက္ေတာ္ကို တင္လွ်က္ သင္သည္
တစ္စံုတစ္ခုကိုျမင္သေလာဟု ေမးေတာ္မူပါသည္။ ထိုအခါ မ်က္မျမင္သည္
လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ လူတို႕သည္ သစ္ပင္ကဲ့သို႕ လမ္းသြားသည္ကို
ျမင္ပါသည္ဟု ျပန္၍ေလွ်ာက္ပါသည္။ မ်က္ကန္းသည္ ဦးစြာသူ႕အား ကိုယ္ေတာ္က
လက္ဆြဲ၍ေခၚသြားသည္ကို ခံစားရသည္။ ၿပီးမွ သူ႕မ်က္ေစ့အေပၚ၌
တံေတြးႏွင့္ေထြးၿပီး သူ႕အေပၚ၌ လက္ေတာ္တင္သည္ကို ခံစားရပါသည္။
ၿပီးမွကိုယ္ေတာ္က တစ္စံုတစ္ခုကို ျမင္ေတာ္မူသေလာဟု ေမးေသာစကားသံကို
ၾကားရပါသည္။ သူသည္ ၾကည့္ေမွ်ာ္လွ်င္ အျမင္အာရံုက
ၾကည္လင္ျခင္းမရွိေသးပါ။ သစ္ပင္ႏွင့္လူကို ကြဲျပားရွင္းလင္းစြာ
မေတြ႕ရေသး။ သူ၏အျမင္က ၀ိုးတ၀ါးျမင္ျခင္းျဖစ္သည္။ “ေနာက္တဖန္
သူ၏မ်က္ေစ့အေပၚမွာ လက္ကိုတင္၍ ၾကည့္ေမွ်ာ္ေစလွ်င္ သူသည္ ပကတိအျဖစ္သို႕
ေရာက္၍ အလံုးစံုတို႕ကို ရွင္းလင္းစြာ ျမင္ေလ၏။” (မာ၊ ၈း၂၅)။
သခင္ခရစ္ေတာ္သည္ လူကန္းအား မ်က္ေစ့ျမင္ဘို႕ရန္ ႏွစ္ဆင့္ျပဳပါသည္။
ပထမအဆင့္၌ သူသည္ ၀ိုးတ၀ါးျမင္လာျခင္းျဖစ္သည္။ လူကန္းကိုယ္ေတာ္ထံ
ေရာက္လာျခင္းသည္ သူ၏ယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ သူသည္
ကိုယ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္ဖို႕ရန္ သက္ေသရရန္ ပထမအဆင့္ ေက်းဇူးျပဳပါသည္။
၀ိုးတ၀ါးျမင္လာသည့္အခါ ကိုယ္ေတာ္၏ တတ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို သက္ေသရၿပီး
ဒုတိယအႀကိမ္၌ ကိုယ္တိုင္ယံုၾကည္ျခင္းျဖင့္ ေမွ်ာ္ၾကည့္သည့္အခါ
ပကတိအျဖစ္သို႕ေရာက္ၿပီး ရွင္းလင္းစြာ ျမင္ေတြ႕ သြားပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္
လူကန္းမ်က္ေစ့ျမင္ဘို႕ရန္ ေက်းဇူးျပဳရာ၌ စိတ္ရွည္ပါသည္။
ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွားေစဘို႕။ (ေယာ ၉) တြင္
ဒုတိယလူကန္းတစ္ဦးကို ေတြ႕ရသည္။ သူသည္ အမိ၀မ္းတြင္းကပင္ မ်က္ေစ့
ကန္းေသာသူျဖစ္သည္။ သူ႕အား မည္သူကမွ်ကိုယ္ေတာ္ထံသို႕ ေခၚမလာပါ။
သူ႕အနီးအပါး၌ ရွိေသာသူတို႕က ထိုမ်က္ကန္းအေပၚ၌ တရားေပတံႏွင့္ တိုင္း၍
အမ်ိဳးမ်ိဳးေ၀ဖန္ေနၾကပါသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ တပည့္ေတာ္တို႕က ကိုယ္ေတာ္အား
ထိုသူသည္ အဘယ္သူ၏အျပစ္ေၾကာင့္ မ်က္ေစ့ကန္းသနည္း။ သူ၏အျပစ္ေၾကာင့္ေလာ
သို႕တည္းမဟုတ္ မိဘအျပစ္ေၾကာင့္ေလာဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကပါသည္။ ထိုအခါ
သခင္ေယရႈက ဘုရားသခင္၏ အမႈေတာ္ကို သူ၌ ထင္ရွားေစမည္အေၾကာင္းျဖစ္သည္ဟု
ျပန္၍ မိန္႕ေတာ္မူပါသည္။ “ေယရႈကလည္း ကိုယ္အျပစ္ေၾကာင့္မဟုတ္။
မိဘအျပစ္ေၾကာင့္လည္းမဟုတ္။ ဘုရားသခင္၏အမႈေတာ္ကို သူ၌
ထင္ရွားေစမည္အေၾကာင္းတည္း” (ေယာ၊ ၉း၃)။ မည္သည့္အေျခအေန၌မဆို ခံယူတတ္ပါက
အက်ိဳးျဖစ္စရာ ရွိပါသည္။ ထိုလူကန္းအား ကိုယ္ေတာ္သည္ ေျမေပၚ၌
တံေတြးေထြး၍ ရြံ႕လုပ္ၿပီးမွ သူ၏မ်က္ေစ့ကို ရြံ႕ႏွင့္လူး၍
ရွိေလာင္ေရကန္၌ မ်က္ေစ့ကို ေဆးေလာ့ဟု မိန္႕ေတာ္မူပါသည္။ ထိုသူသည္
အမိန္႕ေတာ္အတိုင္း နာခံ၍သြားေဆးၿပီးမွ မ်က္ေစ့ျမင္လွ်က္ ျပန္လာပါသည္။
ထိုလူကန္းသည္ မ်က္ေစ့ ျမင္ၿပီး ျပန္လာမွ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္ရွိလူမ်ားႏွင့္
ျပသနာျဖစ္ပါသည္။ ထိုသူကိုျမင္ေသာသူတို႕တြင္ အခ်ိဳ႕က သူသည္ ထိုင္၍
ေတာင္းစားေနေသာ သူေတာင္းစားျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာဟု ဆိုၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က
ထိုသူႏွင့္ တူေသာသူျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ လူတို႕သည္ သဘာ၀ထက္လြန္ေသာ
အမႈကို ျမင္ေတြ႕ ခံစားၾကရသည့္အခါ ယံုဘို႕ခက္ၾကပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္
လူကန္းႏွစ္ဦးအေပၚ၌ အံ့ၾသဘြယ္အမႈကိုျပဳရာ၌ တစ္ႀကိမ္ႏွင့္တစ္ႀကိမ္
ျပဳပံုျခင္းမတူပါ။ သို႕ေသာ္ သူတို႕ႏွစ္ဦးစလံုး အက်ိဳးခံစားၿပီး
သက္ေသရသြားပါသည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးစလံုးသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူမ်ား
မဟုတ္ၾကပါ။ သို႕ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္ခိုင္းသည့္အတိုင္း ျပဳၾကသည္။
ျပဳၾကသည့္အတိုင္းလည္း မ်က္ကန္းဘ၀မွ မ်က္ေစ့အလင္းရ၍ အံ့ၾသဘြယ္
ကိုယ္ေတာ္၏ ေက်းဇူးျပဳမႈသက္ေသကို ခံစားသြားၾကရပါသည္။
သင္၏ယံုၾကည္ျခင္းသည္ (မာ
၁၀)တြင္ တတိယလူကန္းတစ္ဦးကို ထပ္၍ေတြ႕ၾကရပါသည္။ သခင္ေယရႈႏွင့္အတူ
တပည့္ေတာ္တို႕သည္ ေယရိေခါၿမိဳ႕သို႕ ေရာက္ၾကလွ်င္ တိမဲ၏သား
ဗာတိမဲအမည္ရွိလူကန္းသည္ လမ္းနား၌ထိုင္၍ ေတာင္းစားေနပါသည္။
ေယရႈရွိေၾကာင္းကို ၾကားလွ်င္ ဒါ၀ိဒ္၏သားေတာ္ေယရႈ၊ အကၽြႏ္ုပ္ကို
ကယ္မသနားေတာ္မူပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ပါသည္။ ပထမလူကန္းႏွစ္ဦးက
သခင္ေယရႈကိုမသိပါ။ ကိုယ္တိုင္ယံုၾကည္၍ သခင္ေယရႈထံလာၾကေသာ
သူမ်ားမဟုတ္ပါ။ ယခုတိမဲ၏သားမူကား သခင္ေယရႈ၏အေၾကာင္းကို ၾကားသိထား၍
ကိုယ္ေတာ္တတ္ႏိုင္ေတာ္မူေၾကာင္းကို ယံုၾကည္ေနေသာသူ၊
ကိုယ္ေတာ္ႀကြလာမည့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေျမာ္ေနေသာသူျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္
ကိုယ္ေတာ္ႀကြလာေတာ္မူေၾကာင္း သတင္းၾကားလွ်င္ မိမိအား ကယ္မသနားဖို႕ရန္
ဟစ္ေၾကာ္ပါသည္။ အျခားသူမ်ားက သူ႕အားမေအာ္ဘို႕၊ တိတ္ဆိတ္စြာေနဘို႕ရန္
ေငါက္ဆိုၾကေသာ္လည္း ယံုၾကည္ျခင္းရွိေသာသူျဖစ္၍ သာ၍ဟစ္ေၾကာ္ေလသည္။
ထိုအခါ သခင္ေယရႈသည္ ရပ္ေတာ္မူ၍ ထိုသူအား ေခၚခဲ့ဟု အမိန္႕ေတာ္ရွိပါသည္။
ဤေနရာ၌ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ယံုၾကည္၍ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၏အေရးႀကီးမႈကို ေတြ႕ရသည္။
မ်က္ကန္းသည္ မ်က္ေစ့ျမင္ဖို႕ရန္ မိမိမတတ္ ႏိုင္ေၾကာင္းကို သိပါသည္။
ယေန႕ ကၽြႏ္ုပ္တို႕သည္ မိမိတို႕မတတ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို သိဖို႕လိုပါသည္။
ထိုသို႕သိျခင္းသည္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါသည္။ ၿပီးေနာက္
ကိုယ္ေတာ္တတ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို သိဖို႕လိုပါသည္။ မိမိမသြားႏိုင္ေသာ္လည္း
မပူပါႏွင့္။ ယံုၾကည္၍ ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာသူျဖစ္ပါက ကိုယ္ေတာ္
လာမည္ျဖစ္သည္။ တိမဲ၏သား ဗာတိမဲက ထိုသို႕ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာသူျဖစ္သည္။
ေနာက္ဆံုး ကိုယ္ေတာ္ေခၚသျဖင့္ ဗာတိမဲသည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႕
ေရာက္သြားသည့္အခါ ကိုယ္ေတာ္ကသူ႕အား သင္၌အဘယ္သို႕ျပဳေစလိုသနည္းဟု
ေမးေတာ္မူလွ်င္ ဗာတိမဲက အကၽြႏ္ုပ္၌ မ်က္ေစ့ျမင္ေစျခင္းငွာ
ျပဳေတာ္မူပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ပါသည္။ “ေယရႈက သြားေလာ့။ သင္၏ယံုၾကည္ျခင္းသည္
သင့္ကိုကယ္မၿပီဟု မိန္႕ေတာ္မူ၏”။ (မာ ၁၀း၅၂)။ သခင္ေယရႈက ဗာတိမဲအား
သင္သြားေလာ့။ သင္၏ယံုၾကည္ျခင္းသည္ သင့္ကို ကယ္မၿပီဟုဆိုသည္ ခဏျခင္းတြင္
သူသည္မ်က္ေစ့ျမင္၍ ေနာက္ေတာ္သို႕ လိုက္ပါသည္။ သခင္ေယရႈသည္
သူ႕အေပၚ၌တံေတြးမေထြးပါ။ ရြံလူး၍လည္း ေရကန္၌ ေဆးဖို႕မေျပာပါ။
သူ၏ယံုၾကည္ျခင္းက သူ႕အား သက္ေသခံစားေစပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕၏ႏွလံုးသားမွ
ယံုၾကည္ျခင္းက အေရးႀကီးပါသည္။ အခ်ိဳ႕က အတိတ္ကံပိေန၍ မိမိခံစားရေသာ
ဒုကၡဆင္းရဲျခင္း ေ၀ဒနာမ်ားအတြက္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ရမည့္အစား
မိမိမွထိုသို႕ျဖစ္ရသလားဟု ခံစားၿပီး ဘုရားကိုပင္ အျပစ္တင္တတ္ပါသည္။
ထိုသို႕ျဖစ္ပါက ျပသနာမေျပလည္ ေ၀ဒနာမေပ်ာက္ရံုမွ်မက သာ၍ဆိုးေသာ
အေျခအေနသို႕ ေရာက္ရွိသြားမည္ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ အေတာ္ၾကာက
သမီးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ မီးေလာင္၍ မ်က္ေစ့မ်က္ႏွာမ်ား
ထိခိုက္ပ်က္ဆီးသြားခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး အေမရိကားမွ ကုန္က်ခံ ကုသေပးမည့္
အလွဴရွင္ေပၚလာ၍ ကုသမႈခံယူစဥ္ မ်က္စိအလွဴရွင္လည္းေပၚလာ၍
မ်က္ေစ့အစားထိုးကုသရာ၌ ထိုသမီးငယ္၏ ခႏၶာအတြင္း သဘာ၀က လက္မခံ၍
သံုးရက္သာျမင္ရၿပီး ျပန္ကြယ္သြားခဲ့သည္။ ထိုသို႕စူးစမ္းရွာေဖြ
သိျမင္လာေသာ သိပၸံပညာ၏ တတ္ႏိုင္မႈအတိုင္းအတာက အကန္႕အသတ္ႏွင့္
ရွိပါသည္။ ဘုရားသခင္မွာမူ ဘယ္အမႈအရာ ဘယ္အေျခအေနကိုမဆို
တတ္ႏိုင္ေတာ္မူပါသည္။ ႏွလံုးသား၏ ယံုၾကည္ျခင္းကို ကိုယ္ေတာ္သိမွတ္၍
အံ့ၾသဘြယ္အမႈျပဳသည့္အခါ မည္သည့္ျပသနာမဆို ေျပလည္မႈရမည္ျဖစ္သည္။
အားမေလွ်ာ့ စိတ္မပ်က္ပါႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ယံုၾကည္သူမ်ားအသက္တာ၌
မည္သို႕ေသာ ခဲယဥ္းျခင္းျပသနာ ႀကံဳရပါေစ ဘုရားသခင္ကို ခ်စ္ေသာသူ ျဖစ္ပါက
စိတ္ပ်က္စရာမရွိပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အတြက္ သာ၍ေကာင္းဖို႕သာျဖစ္ေၾကာင္း
သိမွတ္၍ ခြန္အားယူၾကဖို႕ျဖစ္သည္။ ယံုၾကည္သူတစ္ဦး ပဲလုပ္ငန္း၌
ေရာင္းမည့္အခ်ိန္တြင္ ေစ်းတအားႏွိမ္၍ အက်ိဳးတူဖက္စပ္လုပ္သူႏွင့္တိုင္ပင္ၿပီး
မေရာင္းဘဲ ေလွာင္ထားလိုက္သည္။ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု ၾကာသည့္အခါ
ပဲေစ်းတက္လာသျဖင့္ ျပန္ေရာင္းရာ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားစြာ ခံစားၾကရသည္။
မည္သည့္အမႈအရာ၌မဆို ဘုရားသခင္၌ အေျဖရွိပါသည္။ ဘုရားသခင္၏အခ်ိန္ကို
ကၽြႏ္ုပ္တို႕ ေစာင့္တတ္ၾကဖို႕လိုပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အသက္တာ အမႈအရာကို
ကိုယ္ေတာ္၌ အပ္ထားျခင္းမွန္ၿပီး ကိုယ္ေတာ္ စီရင္ျပဳျပင္ေနျခင္းမွန္ပါက
ကၽြႏ္ုပ္တို႕အတြက္ အံ့ၾသဘြယ္ရာသက္ေသႏွင့္ ေကာင္းက်ိဳးရွိပါသည္။ ယေန႕
ကၽြႏ္ုပ္တို႕ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚ၍ ကိုယ္ေတာ္ မလာေသးပါက စိတ္မပ်က္ပါႏွင့္။
ကိုယ္ေတာ္မလာသသင့္ေသး၍ အခ်ိန္မက်ေစး၍ မလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ထိုသို႕မလာျခင္းမွာ သာ၍ႀကီးေသာ ေက်းဇူးကို ျပဳလို၍ျဖစ္ပါသည္။ (ေယာ၊
၁၁)တြင္ သခင္ေယရႈႏွင့္အကၽြမ္းတ၀င္ရွိေသာ လာဇရု မက်န္းမမာျဖစ္၍ အမတို႕က
သခင္ေယရႈထံ အေၾကာင္းၾကားပါသည္။ သို႕ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္ကမလာပါ။
ယေန႕ယံုၾကည္သူမ်ား အခက္အခဲႀကံဳၾကရသည္။ ေရာဂါေ၀ဒနာ ခံစားၾကရသည္။ အခ်ိဳ႕က
ကိုယ္ထဲ၌ အက်ိတ္အလံုးရွိသည္။ ဆရာ၀န္ထံသြား၍ျပၾကသည့္အခါ
ယခုခ်က္ျခင္းမခြဲလွ်င္ အသက္အႏၱရာယ္ ရွိသည္ဟုေျပာပါသည္။ သို႕ေသာ္
ခြဲစိတ္ဘို႕ေငြကမရွိသျဖင့္ ဆုေတာင္းၿပီး သက္သာသျဖင့္ ၂ ႏွစ္ၾကာမွ
ထိုဆရာ၀န္ကိုပင္ ျပန္ျပသည့္အခါ ထိုအက်ိတ္အလံုးကမရွိေတာ့။ လြန္ခဲ့ေသာ
၂ႏွစ္ကသာ ေငြေခ်းၿပီးခြဲပါက ေရာဂါေပ်ာက္ခ်င္မွလည္း ေပ်ာက္မည္ျဖစ္သည္။
သို႕ေသာ္ အႀကြးတက္မည္။ ခႏၶာကိုယ္ကလည္း ခြဲစိတ္ဒဏ္ရာႏွင့္
သာမန္လူကဲ့သို႕ မလုပ္ႏိုင္၊ မကိုင္ႏိုင္ျဖစ္ေပမည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားမွာ
ခြဲစိတ္လိုက္ပါမွ အသက္ဆံုးၾကရသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အသက္တာကို ဘုရားသခင္
လက္ထဲ၌ အပ္ထားပါက မည္သည့္အမႈကိစၥျဖစ္ပါေစ စိတ္မပူပါႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္၌
အေၾကာင္းရွိပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ သာ၍ႀကီးေသာ ေက်းဇူးျပဳမႈကို
ခံစားရဘို႕ျဖစ္ပါသည္။ လာဇရုနာေနခ်ိန္တြင္ ကိုယ္ေတာ္မလာပါ။
ေသလြန္ၿပီးေလးရက္ၾကာမွ ကိုယ္ေတာ္ေရာက္လာပါသည္။ မာသက ကိုယ္ေတာ္
ေလးရက္ရွိပါၿပီ ဟုဆိုလွ်င္ သခင္ေယရႈက သင္သည္ယံုလွ်င္
ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကို ျမင္ရလိမ့္မည္ဟု မိန္႕ေတာ္မူၿပီး
ဂူ၀မွေက်ာက္ကို ဖြင့္ေစ၍ လာဇရု ထြက္၍လာေလာ့ဟု မိန္႕ေတာ္မူလွ်င္
ေသလြန္ေသာသူသည္ ေျခလက္၌ ပုဆိုးနံငယ္ႏွင့္ ပတ္ရစ္လွ်က္ ထြက္လာပါသည္။
ထိုအခါ ႀကီးေသာ မဂၤလာကား မာရိတို႕ဆီသို႕ေရာက္လာေသာ သူတို႕သည္
ေယရႈျပဳေတာ္မူေသာ အမႈကိုျမင္လွ်င္ ကိုယ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္ၾကပါသည္။
ဘုရားသခင္သည္ အမဂၤလာကို မဂၤလာျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ ဘုရားျဖစ္ပါသည္။
ကၽြႏ္ုပ္တို႕က ကိုယ္ေတာ္၏စကားကို နာခံဘို႕သာလိုပါသည္။ လူတိုင္းသည္
ဘုရားသခင္ ေရွ႕ေတာ္၌ တန္ဘိုးရွိပါသည္။ ဘာမဟုတ္ေသာ
ေက်ာက္ခဲေလးတစ္လံုးပင္ ကိုယ္ေတာ္အတြက္ တန္ဘိုးရွိပါသည္။ ေဂါလ်က္ႏွဖူး
ေက်ာက္ခဲထိသည့္ အခါ မာန္တက္၍ က်ိန္းပေနေသာသူသည္ ေျမေပၚ၌
လဲက်ေသဆံုးသြားပါသည္။ “ထိုေၾကာင့္ ဤမွ်ေလာက္မ်ားစြာေသာ
သက္ေသအေပါင္းတို႕သည္ ငါတို႕ကို ၀ိုင္းရံလွ်က္ ရွိၾကသည္ျဖစ္၍ ငါတို႕သည္
ခပ္သိမ္းေသာ၀န္တို႕ကို၄င္း၊ ေႏွာက္ယွက္တတ္ေသာ ဒုစရိုက္ကို၄င္း၊
ပယ္ရွား၍ ငါတို႕မ်က္ေမွာက္၌ ထားေသာ ပန္းတံုးတိုင္သို႕ေရာက္ျခင္းမွာ
အားမေလ်ာ့ဘဲ ေျပးၾကကုန္အံ့” (ေဟၿဗဲ ၁၂း၁)။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕သည္ ဘုရားသခင္၏
သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾက၍ အားေလ်ာ့စရာအေၾကာင္းမရွိပါ။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလည္းမကင္းပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕သည္ မည္သို႕ေသာ အမႈအရာကို
ႀကံဳေတြ႕ရသည္ျဖစ္ပါေစ သခင္ေယရႈကို ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္လွ်က္
အသက္ရွင္ျခင္းအားျဖင့္ သာ၍ႀကီးေသာ ေက်းဇူးျပဳမႈကို
ခံစားၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေမတၱာႏွင့္ အသိေပးေ၀ငွလိုက္ရပါသည္။
|